پایان یک حماسه ۱۱ ساله؛ نقد و بررسی بازی Life is Strange: Reunion
یازده سال پیش، داستان دختری به نام مکس کالفیلد که میتوانست زمان را به عقب برگرداند، قلب میلیونها گیمر را تسخیر کرد. حالا پس از فراز و نشیبهای فراوان و بعد از وقایع نسخه Double Exposure، استودیو Deck Nine با بازی Life is Strange: Reunion آمده تا آخرین فصل از داستان مکس و کلویی پرایس را روایت کند. از زمان معرفی این بازی، اعضای جامعه گیم کلاب بحثهای داغی را درباره چگونگی بازگشت کلویی آغاز کرده بودند و حالا پس از تجربه کامل بازی، وقت آن رسیده که ببینیم آیا این تجدید دیدار ارزش این همه انتظار را داشت یا خیر.
داستان و ساختار روایی: رویارویی با آتش و خاطرات متناقض
داستان بازی در دانشگاه کالدون (Caledon University) جریان دارد؛ جایی که مکس اکنون به عنوان استاد عکاسی مشغول به کار است. اما فاجعه خیلی زود سر میرسد: یک آتشسوزی ویرانگر دانشگاه را تهدید میکند و مکس تنها سه روز وقت دارد تا مقصر این حادثه را پیدا کند و جلوی خاکستر شدن دوستانش را بگیرد. در این میان، بزرگترین سورپرایز بازی یعنی کلویی پرایس وارد میدان میشود؛ اما نه به شکل یک قهرمان بینقص. کلویی به دلیل ادغام خطوط زمانی، کابوسها و خاطرات عجیبی از گذشتهای دارد که هرگز آن را زندگی نکرده است.
بزرگترین نوآوری بازی در مقایسه با نسخههای قبلی، امکان بازی در نقش هر دو شخصیت مکس و کلویی است. بازی به تصمیمات شما در نسخه اول (اینکه کلویی را نجات دادید یا آرکادیا بی را) احترام میگذارد و رابطه این دو را بر اساس گذشتهای که خودتان ساختهاید جلو میبرد.
تحلیل مقایسهای با غولهای سبک تعاملی
وقتی ساختار انتخاب و نتیجه را در Life is Strange: Reunion با بازی بزرگی مثل Detroit: Become Human مقایسه میکنیم، متوجه تفاوت دیدگاهها میشویم. در ساخته دیوید کیج، تعاملات بیشتر مکانیکی، گسترده و با شاخههای بیشمار ریاضیوار طراحی شدهاند. اما در Reunion، تمرکز روی عمق احساسی است. انتخابهای شما شاید ساختار کلی جهان بازی را مثل دیترویت دگرگون نکنند، اما به شدت روی سلامت روانی کلویی و نوع رابطه او با مکس تاثیر میگذارند.
از طرفی، بازی پختگی روایتی بالاتری نسبت به آثار کلاسیک تلتیل مثل The Walking Dead دارد. در کارهای تلتیل، تعلیق ناشی از بقا بود، اما در اینجا تعلیق از جنس زمان و کشف حقیقت در میان روابط پیچیده انسانی است. سیستم بازگشت به عقب (Rewind) مکس در این نسخه بسیار پویاتر شده و به شما اجازه میدهد در لحظه، مسیر گفتگوها را عوض کنید؛ قابلیتی که در انجمنهای گیم کلاب به عنوان یکی از سرگرمکنندهترین بخشهای بازی از آن یاد میشود.
نقاط قوت و ضعف بازی (The Deep Dive)
موتور گرافیکی آنریل انجین ۵ به Deck Nine این امکان را داده تا اتمسفری فوقالعاده خلق کند، اما بازی کاملاً بینقص نیست.
نقاط قوت
- موسیقی متن شاهکار و نوستالژیک: ترکیب آهنگهای لایسنسشده جدید و ملودیهای آشنای قدیمی، فضاسازی احساسی بازی را به اوج رسانده است.
- شخصیتپردازی عمیق و ملموس: تماشای مکس در قامت یک استاد دانشگاه و کلویی آسیبدیده اما همچنان کنایهآمیز، برای طرفداران قدیمی بسیار لذتبخش است.
- تنوع مکانیکهای گیمپلی: سیستم «Rewind» مکس در ترکیب با سیستم «Backtalk» (حاضرجوابی و کلکلهای کلامی) کلویی، تنوع خوبی به روند پیشروی در داستان داده است.
نقاط ضعف
- افت ریتم در اواسط بازی: در فصلهای دوم و سوم، جریان بازی و روند کارآگاهی برای پیدا کردن عامل آتشسوزی کمی کشدار و خستهکننده میشود.
- انیمیشنهای حرکتی زمخت: با وجود بهبودهای چشمگیر گرافیکی، انیمیشنهای راه رفتن و برخی تعاملات فیزیکی هنوز هم کمی خشک و مصنوعی به نظر میرسند.
- روایت بعضاً سردرگمکننده: ایده ادغام خطوط زمانی و خاطرات دوگانه کلویی پتانسیل بالایی دارد، اما گاهی در توضیح منطق خود دچار لکنت میشود و بازیکن را گیج میکند.
جمعبندی گیم کلاب
بازی Life is Strange: Reunion نامهای عاشقانه و البته پردردسر به طرفداران قدیمی این مجموعه است. استودیو Deck Nine ریسک بزرگی را با بازگرداندن کلویی و ادغام خطوط زمانی متناقض به جان خرید. با وجود اینکه بازی در اواسط داستان دچار لکنت در روایت میشود و برخی انیمیشنها هنوز یادآور نسلهای گذشته هستند، اما پایانبندی حماسی و احساسی آن پاداشی است که طرفداران ۱۱ سال منتظرش بودند. اگر به بازیهای داستانمحور علاقه دارید، این اثر با قیمت ۴۰ دلاری خود ارزش خرید بالایی در زمان عرضه دارد و بدون شک تا مدتها در میان کاربران گیم کلاب درباره پایانبندیهای مختلف آن بحث خواهد شد.
کلام آخر: پایانی شایسته، تلخ و شیرین برای حماسه مکس و کلویی که ثابت میکند برخی پیوندها فراتر از زمان و فضا هستند.
امتیاز گیم کلاب: ۸.۵/۱۰
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.